Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΑΣ. ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ George Koyrvas.


Eνα ΑΡΘΡΟ  του    George Koyrvas.

Δεν  ξέρω  αν  είναι  κάτι  συγκεκριμένο  που  θέλετε  να μάθετε  από  εμένα.

Το  όνομα  μου  ;   έχει   καμία  σημασία???    Τέλος πάντων   ονομάζομαι   Κορίνα.  Μόνο  αυτό.    Κατά  τα  άλλα  είμαι  35  ετών.   Προς  έκπληξη  αρκετών,  δεν  είμαι   αλλοδαπή.   Είμαι   Ελληνίδα.   Κατάγομαι  από   το  Καρπενήσι,   από  την  μεριά  του  πατέρα  μου,  και  από  την  Στυλίδα  από  την  μεριά  της  Μητέρας  μου.  

Αδέρφια  δεν  έχω.   Μοναχοπαίδι  είμαι.   Γεννήθηκα  στην  Αθήνα,   στο  σχολείο  δεν  τα  πήγαινα  καλά.   Έφυγα  από  το  σπίτι   σε  ηλικία  18   ετών.   Τελείωσα  το  Λύκειο.  Ναι.   Τα  κατάφερα  και  το  τελείωσα.   Στην  αναζήτηση  μου  μέσα  στην  αγορά  εργασίας,    βρήκα  πολλές  πόρτες  κλειστές.   Όλες  οι  δουλείες  που  έβρισκα,  οικονομικά  δεν  με  έβγαζαν  ούτε  μισό  μήνα.   Μισθοί  της  πλάκας.  Της  πείνας.   Αποφάσισα  να  δουλέψω  σαν  Πόρνη.  Ναι.   Ήταν  δική  μου  επιλογή  και  δεν  ντρέπομαι  για αυτό.  Άλλωστε  δεν  με  ενδιαφέρει  και  πολύ  η  άποψη  σας  για  την  ηθική  μου.   Επί   15  χρόνια,  έκανα  την  δουλειά  αυτή.   Και  συνεχίζω  και  την  κάνω.   Έβγαλα  χρήματα.   Δεν  έχω  παράπονο.   Από  την  άλλη  όμως  κατάστρεψα  πολλά.   Τον  ερωτισμό  μου,   την   Ηθική  μου,   το  βιολογικό  μου  ‘’ είναι ‘’   σαν   γυναίκα.   Σε  λίγο  όμως  σταματώ  να  κάνω  το  επάγγελμα  πλέον.   Μου  βρήκαν  προχωρημένο   καρκίνο  τράχηλου  της  μήτρας.   Έχω   ξεκινήσει  εδώ  και   4  μήνες   χημειοθεραπείες,  όχι  να  θεραπευτώ,  αλλά  να  μπορέσω  να  ζήσω   κάποιους  μήνες  παραπάνω.  Και  το  θέλω  πολύ  αυτό.  Έχω  μετανιώσει   πικρά  που  δεν  έζησα  την  ζωή  στο  ΤΩΡΑ.   Να  μπορούσα  να  γυρίσω  τον  χρόνο  πίσω.  Θα  ζούσα  την  κάθε  στιγμή  της  ζωής  ξεχωριστά.  Θα  ζούσα  την  ζωή  μου  σαν  να  ήταν  η  μέρα  που  ζω  η  τελευταία  μέρα  μου.   Θα  ζούσα  την  δική  μου  ζωή.   Να  ερωτευτώ  με  καρδιά  ψυχή  και  σώμα.  Να  ρίσκαρα  να  κάνω  μια  δουλειά  που  δεν  θα  μου  απέφερε  μόνο  χρήματα,   αλλά  να  μου  έδινε  και  χαρά  δημιουργίας.   Να  έκανα  οικογένεια  και  παιδιά  με  τον  άντρα  με  τον  οποίο  θα  ήμουν  ερωτευμένη   και  θα  ένοιωθα  για  αυτόν,  και  όχι  από  ανάγκη   ότι  με  πήραν  τα  χρόνια.   Αχ,  πόσα  θα  έκανα  αν  δεν  με  χτυπούσε  αυτή  η   γαμημένη  αρρώστια.   Και  αν  πάλι  δεν κατάφερνα να κάνω  αυτά  που  ήθελα,  δεν  θα με πείραζε.   Το  να  ζεις  είναι  από  μόνο  του  ένα  θαύμα.   Τη  υπέροχο  να  ζεις.   Να  βλέπεις  την  φύση,   να  βλέπεις  τον  κόσμο,  τους  ανθρώπους,   να  τους  ζεις  μέσα  από  το  δικό  σου  πρίσμα.    Να  βλέπεις  την  ομορφιά  της  ζωής  μέσα  από  ένα  μικρό  παιδάκι,   ένα  σκυλάκι  που  σου  κουνάει  χαριτωμένα  την  ουρά  του,  ένας  γέροντας  που  σε  χαιρετάει  γεμάτος χαρά,   ένα  όμορφο   τριαντάφυλλο.  

Ζωή.   Ζωή.   Πόσο  δεδομένη  την  θεωρούμε  όταν  είμαστε  καλά  . 

Ζωή.  Δεν  σου  ζητάει  τίποτα,   και  σου  προσφέρει  τόσα  πολλά.

Ζωή.   Είναι  τόσο  απλή,   και   οι  άνθρωποι  την  κάνουν  τόσο  περίπλοκη.

Ζωή.  Σε  χαιρετώ  ζωή.   Ο καρκίνος  μου  έχει  κάνει  μετάσταση.   Έχω  πλέον  όγκους  στα  νεφρά,   στο  παχύ  έντερο,  στο  πάγκρεας.   Ζωή  σε  αποχαιρετώ, 

Μετάνιωσα  για  όσα  δεν  έκανα.  Τουλάχιστον  όμως  έζησα.  Έστω  και  λίγο.

Φεύγω.   Κλείνω  τα  μάτια  μου.   Τώρα  έκλεισαν.  

Για  πάντα.

ΚΟΡΙΝΝΑ.

George Koyrvas.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s