Ο ΠΝΙΓΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΠΙΑΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ….ΜΥΑΛΑ .


 

 

ΑΡΘΡΟ  :   George Koyrvas.

 

Γνώρισα  τον  Βασίλη  πριν  περίπου  8 μήνες.   Εντελώς  τυχαία,  σε  ένα  μπαράκι  στην  Λεωφόρο Κηφισίας.    Πάνω  στην  γνωριμία  μας,  και  πάνω  στην κουβέντα  που  κάναμε,  μου  εξομολογήθηκε  διάφορα  περιστατικά  που συνέβησαν  το  τελευταίο  διάστημα   στην  ζωή  του.   Ο  άνθρωπος  – Βασίλης –   που έβλεπα  μπροστά  μου,  ήταν  ένας  άνθρωπος  με πολύ πόνο.   2 μήνες  πριν,  είχε  χάσει  την  γυναίκα  του   και  το  3 χρονών  αγοράκι  του  σε   τροχαίο   στον  δρόμο – καρμανιόλα όπως  τον  αποκαλούν  εύστοχα  αρκετοί,   Πάτρα- Πύργος.   Έχω  κατ ‘ ιδίαν  εμπειρία  από  τον   δρόμο  αυτόν,   μίας  και  έχω  καταγωγή  από  τα  μέρη   αυτά  και  έχω  κάνει  την  διαδρομή  άπειρες  φορές.   

Ο  Βασίλης,  είναι   36  ετών.   Παρά  τον  πόνο  του,  εγώ  είδα  μέσα  στον  άνθρωπο- Ράκος,  και  έναν  άνθρωπο  με  μεγάλη  δύναμη  ψυχής.  Αυτή  η  αντίθεση  μέσα  στον  εσωτερικό  κόσμο  του  Βασίλη,   μου  έδωσε  να  καταλάβω  πόσο  ΄΄  μικρός΄΄   είμαι  εγώ,  σε  ζητήματα  χειρισμού   τραυματικών  ψυχικών  καταστάσεων  σε  ότι  αφορά  τον  εαυτό  μου.    Δεν  έχω  περάσει  φυσικά  ποτέ  από  τον  πόνο  το  να  χάνεις  ένα  παιδί  ,  η  έναν  θάνατο  της  γυναίκας  σου,  αφού  δεν  έχω  ούτε  το  ένα ,  ούτε  το  άλλο.   Την  απώλεια  ενός  παιδιού  ,   και  μάλιστα  σε  συνάρτηση  με  την  απώλεια   του  συντρόφου  σου  από  θάνατο,  την  περιγράφουν  οι  ειδικοί  σαν   μια  τραυματική  εμπειρία  από  την  οποία  δύσκολα  συνέρχεσαι  ποτέ.   Θέλει  τεράστια  αποθέματα  ψυχικής  δύναμής  ,  όχι  να  ξεπεράσεις  έναν  τέτοιο  πόνο,  αλλά   απλά  να  τον  ΕΛΑΧΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ.  

Τα  τραύματα  του  Βασίλη  ,   θα  πάρουν  ακόμα  πολύ  χρόνο  να  ελαχιστοποιηθούν.    Όμως  όπως  μου  είπε  και  ο  ίδιος  πρόσωπο  με  πρόσωπο,  ΄΄  δεν  θα  πέσω  κάτω  Γιώργο.  Θα  πάρω  φάρμακα,   θα  πίνω  αλκοόλ,  θα  βαράω  την  κεφάλα  μου  στον  τοίχο,   αλλά  θα  καταφέρω  να  ελαχιστοποιήσω  τον  πόνο  μου.  Δεν  μπορεί  να  γίνει  διαφορετικά΄΄

΄΄ Βασίλη  του  απάντησα,   σε  θαυμάζω.  Δεν  έχω  συναντήσει   τόσο  δυνατό  συναισθηματικά  άνθρωπο  σαν  και  εσένα.  Και  τώρα  που  γίναμε  και  φιλαράκια,   να  ξέρεις  ότι  θα  είμαι  δίπλα  σου  για  ότι  χρειαστείς.   ΄΄΄

Συνεχίζω  να  βλέπω  τον  Βασίλη  κάποιες  φορές,  για  κανένα  καφεδάκι  η  ποτάκι.  

Έχει  αδυνατίσει  αρκετά.  Όμως  κρατιέται.  Κρατιέται  γερά.  Και  όχι  από  τα  μαλλιά  όπως  πολλοί  θα  φαντάζονταν.   Αλλά  από  τα  μυαλά……

George Koyrvas .

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s