ΤΑ ΛΟΥΚΕΤΑ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ.


 

ΑΡΘΡΟ :  George Koyrvas

Στην  οδό Πατησίων  κατεβαίνω  κάποιες φορές,  όχι  να κάνω έναν…περίπατο,  ούτε  να αναπνεύσω ….καθαρό αεράκι,   αλλά  επειδή  τυχαίνει  και  μένει  ένας  πολύ καλός μου φίλος,  ο  Αργύρης,  με τον οποίο έχουμε φάει μαζί ..ψωμί  και  αλάτι. 

Η  εικόνα  της  κάποτε γεμάτο  από  κίνηση  μαγαζιών  οδού Πατησίων,  μάλλον  ανήκει  στο  παρελθών,  και όπως φαίνεται  ανεπιστρεπτί.   Οι μέρες των παχιών αγελάδων,  δείχνει  να  μην ξαναγυρίζουν πίσω.   Μία βόλτα  θα σας  πείσει.   Καταστήματα  το ένα πίσω από το άλλο  κλειστά, σφραγισμένα με ωραία και μεγάλα λουκέτα.  Μια εικόνα άκρως  αποθαρυντική,  μια  εικόνα  που σε κάνει και μελαγχολείς.   Οι επίσιμες έρευνες  αναφέρουν  πως  1 στις 4  μικρομεσαίες επιχηρήσης  έχει  βάλει  λουκέτο  τον  τελευταίο  χρόνο.   Βράσε ρύζι  δηλαδή.  Το  ποσοστό  στην  οδό Πατησίων  ξεπερνάει  πλέον  το  30 % [ ! ]  κλειστών  καταστημάτων.  Και  αν  έχετε όρεξη και κάνετε  και μια βολτούλα στην  οδο Σταδίου,  ε,  εκεί  πια  τι  να πει  κανείς.  Το  ποσοστο  ξεπερνάει  το 34 %.   Δεν  θέλω  να  επεκταθώ σε  άλλες  περιοχές,  όπως  το  Χαλάνδρι και το Μαρούσι  που  κάποτε  υπήρξαν  ….χρυσορυχεία  και  τώρα  πλέον  κρίνετε  εντελώς ασύμφορο  το  να  ανοίξεις  κατάστημα  εκεί,  εκτός  φυσικά  και  έχεις  την …επιφοίτηση  για  κάτι  το  πρωτότυπο  και  κινητικό  για  την  αγορά  ιδέα.   Έχεις  ;;;;

Οι  δομές  τις κοινωνίας  άλλαξαν.   Το  ίδιο  και  αρκετές  από  της  ανάγκες  των  ανθρώπων.   Η  εξέλιξη  είναι  νόμος  της  ζωής.  Αυτό   είναι  αδιαπραγμάτευτο.   Και  η  ανεργία,  το  ίδιο.   Υπάρχουν  πλέον  εκατοντάδες  επαγγέλματα  που  έχουν  παραδώσει  το  πνεύμα  τους  ,  και  χιλιάδες  επαγγελματιών  που  χρήζουν… σέρβις.   Χρήζουν  νέα  επιμόρφωση,  νέα  καθοδήγηση,  νέα  οράματα.   Αυτά,  είναι  ωραία  δεδομένα.  Όμως,   όταν  λογαριάζουμε  χωρίς  τον ξενοδόχο,  τότε   χαιρέτα  την  πόλη  που  πέφτει.   Εδώ,  η  γραμμική  διαδικασία  είναι   αμείλικτη.   Είναι   πραγματικά  οξύμωρο,  σε  μια  χώρα  με  τεράστια  υπογεννητικότητα,   να  μην  υπάρχει   ισορροπία  μεταξύ  προσφοράς  εργασίας  και   ζήτησης.  Καλά  βρε  Γιώργη  θα  μου  πείτε,  αυτό  πάντα  υπήρχε.  Ναι  μόνο  που  παλιότερα   η  γραμμή  ήταν   κάπως  έτσι   :  [  ———–]   ενώ  σήμερα  είναι  κάπως  αλλιώς :  [ _______ ]

Από  την  ΄΄  μέση ΄΄  δηλαδή,  φτάσαμε  στο  ΄΄ποιο χαμηλά από την μέση΄΄.

Προσωπικά,  πιστεύω  ότι  η  σανίδα  σωτηρίας  μπορεί  να  έρθει  από  το  διαδύκτιο.  Ναι.  Το  Internet.  Αυτή  την  δεδομένη  στιγμή  δεν  βλέπω  άλλη  εφικτή  και  ελπιδοφόρα  λύση  σε  ότι  αφορά  μια  επαγγελματική  απασχόληση  που  μπορεί  να  αποφέρει  κάποιο  στοιχειώδες  εισόδημα. 

Τα  λουκέτα  συνεχίζουν  και  μπαίνουν  πλέον  και  σε  μεγάλες  επιχειρήσεις,  αφήνοντας  χιλιάδες  συνανθρώπους  μας  μπροστά  στον  εφιάλτη  της  ανεργίας.

Δεν  ξέρω  τι  άλλο  μπορώ  να  προσθέσω.

Εάν  δεν  σας  πείθω,  ακούω  τις  αντιρρήσεις  σας.

GEORGE KOYRVAS.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s