Η ΚΑΛΗ ΚΥΡΙΑ.


ΑΡΘΡΟ :  GEORGE KOYRVAS

Θυμάμαι,  όταν  ήμουν  γύρω στα  12,  είχαμε πάει με τους γονείς μου  μια βόλτα  σε  ένα μοναστήρι  ,  στο  Μπάρι  της  Ιταλίας.    Καθολικό  μοναστήρι.    Εκεί  συναντήσαμε  μια  κυρία,  πρέπει  να  ήταν  γύρω  στα  35-40 ,   η οποία προσπάθησε να μου πιάσει  κουβέντα,  αλλά  αφού   εγώ  δεν  ήξερα[ ούτε ξέρω]   Ιταλικά,  και  η  κυρία  δεν ήξερε Ελληνικά ,  προσπαθούσαμε  να  μιλήσουμε  όπως  μίλησαν  για  πρώτη φορά  στον……….πύργο της Βαβέλ……    Τέλος πάντων,   τα φέραμε από εδώ,  τα φέραμε  από εκεί,  καταφέραμε  να συνεννοηθούμε  [  μην  με ρωτάτε  τώρα πώς,  είναι ………..μεγάλη ιστορία ].   Άλλωστε  ήμουν  μόλις  12  ετών.  Μην  μου  ζητάτε  και πολλά !   Το  περιεχόμενο  της …….κουβεντούλας μας  φυσικά  δεν  μπορώ  να  σας  το  αποκαλύψω,   θυμάμαι  άλλωστε  και  λίγα,   όμως,   αυτό που  θυμάμαι  πάρα  πολύ  καλά,  είναι  ότι  στο  τέλος  της κουβέντας μας,  που  ήταν  περισσότερο  ……μονόλογος  από  την  κυρία  παρά  διάλογος,    έβγαλε  ένα  χαρτονόμισμα   των  20  λιρών,  το  έκοψε  στην  μέση,  και  μου  έδωσε  το    ένα  μισό κομμάτι.   Το  άλλο  μισό  το  κράτησε  εκείνη.   Εγώ,  σαν  μικρούλης  που  ήμουνα  φυσικά  και  δεν …….εννόησα  την  κίνηση  αυτή.   Μου  λέει  λοιπόν  η  κυρία  αυτή :   ‘’’Giorgio,  εάν  ποτέ  παντρευτείς  και  κάνεις  παιδιά,  θα  μου  στείλεις  το  μισό  αυτό  χαρτονόμισμα  που  σου  έδωσα  πάλι  πίσω  σε  εμένα.   ‘’’’    ‘’Πώς  καλέ  κυρία ???  α της  απάντησα  εγώ.    Δεν  πρόλαβα να τελειώσω  την ερώτηση  μου,  και  μου  δίνει  ένα  χαρτάκι,  [  καλής ποιότητας  οφείλω να ομολογήσω …]    με  μια  διεύθυνση.   ΄΄΄ και  εάν  δεν  παντρευτώ,  τι  να  το  κάνω  το  μισό χαρτονόμισμα ΄΄΄????   τίποτα Giorgio,  κράτησε  το  σαν  σουβενήρ΄΄΄ μου  απάντησε  η  κυρία.   Ωραία  ψέλλισα  εγώ  από  μέσα  μου,   αφού  στην  ηλικία  που  ήμουνα,   ένα……..κομένο  στην  μέση  χαρτονόμισμα  των  20  λιρών  φάνταζε  στο  μυαλό  μου  σαν  κάτι  το  φοβερό…..   Φεύγοντας  από  τον  καθολικό  ναό  με  τους  γονείς μου,   χαιρέτησα  την  κυρία,  με  χαιρέτησε  και  αυτή,  μου  έδωσε  και  ένα  φιλί  στο  μέτωπο  και  οι  δρόμοι  μας  χώρισαν.  Δεν  ξέρω  τι  κάνει  αυτή  η  κυρία  σήμερα.  Εάν  ζει,  εάν  δεν  ζει.  Μακάρι  να  ζει  η  γυναίκα.  Δεν  το  γνωρίζω.   Πάντως,  εγώ  ακόμα   εις γάμων  κοινωνία   δεν  έχω  έρθει.  Οπότε  και  να  ζει  η  γυναίκα,  δεν  μπορώ να  της  στείλω  το  μισό  χαρτονόμισμα.   ΄΄ Μόνο  εάν  παντρευτείς  και  κάνεις  παιδιά  μου  είχε  πει.     Αλλιώς,  κράτησε  το  για  σουβενίρ   μου  απάντησε.   Κάπως  έτσι  που  λέτε  καλοί μου φίλοι.   Εγώ  πάντως,  ακόμα  τα  έχω  φυλαγμένα.  Και  το  μισό  χαρτονόμισμα,  και  το  χαρτάκι  με  την  διεύθυνση  της.

GEORGE KOYRVAS

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s